Η αυτογνωσία είναι ένας από τους βασικούς σκοπούς της προσωπικής ανάπτυξης. Όσο περισσότερο κανείς διευρύνει την αυτογνωσία του, τόσο επιτρέπει στον εαυτό του να εισέλθει σε περιοχές του υποσυνειδήτου του που αγνοούσε, είχε ξεχάσει ή είχε αποκοπεί από αυτές. Χωρίς αυτή τη διευρυμένη κατανόηση και αντίληψη του εαυτού μας, είναι δύσκολο να επιτευχθεί ουσιαστική εσωτερική αλλαγή.

Πιο συγκεκριμένα, η ουσιαστική αλλαγή προκύπτει ως αποτέλεσμα της προθυμίας μας να συνδεθούμε με την εσωτερική μας σοφία και να μεταφέρουμε αυτή τη φωτεινή ουσία μας σε πιο σκοτεινά και πονεμένα κομμάτια του εαυτού μας.

Αυτή η ενοποίηση που προκύπτει, εκεί που προηγουμένως υπήρχε διαχωρισμός και σύγκρουση, αποτελεί μία από τις βασικές παραμέτρους της προσωπικής ανάπτυξης και ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν το νόημα και τη σημασία της. Από αυτή την ενοποίηση, σταδιακά, επέρχεται:
α) ισορροπία σε περιοχές του υποσυνειδήτου που βρίσκονταν σε ανισορροπία και
β) αλλαγή, αφού το άτομο έχει την ευκαιρία να πάρει διαφορετικές αποφάσεις και να κάνει σοφότερες επιλογές από αυτές που είχε κάνει στο παρελθόν.

Πώς, όμως, έχουμε πρόσβαση σε σκοτεινές και καλά κρυμμένες περιοχές του υποσυνειδήτου μας; Πώς οδηγούμαστε σε αυτό που χρειάζεται εξισορρόπηση και αλλαγή μέσα μας; Πώς και με ποιους τρόπους μας μιλάει το υποσυνείδητό μας, ώστε να εντοπίσουμε όσα χρειάζεται να κατανοήσουμε και να μετασχηματίσουμε;

Συνοπτικά, τρεις βασικοί τρόποι με τους οποίους μας μιλάει το υποσυνείδητο είναι:

α) Η πραγματικότητα που βιώνουμε. Μέσα από τη διαδικασία της αυτογνωσίας, το άτομο μαθαίνει να «διαβάζει» την πραγματικότητα που βιώνει και να αναγνωρίζει εκείνο το κομμάτι του εαυτού του που συμμετείχε με αρνητικό τρόπο στη διαμόρφωσή της, ώστε να το κατανοήσει και να το μετασχηματίσει.

β) Τα όνειρα που βλέπουμε. Είναι γνωστό ότι η ώρα του ύπνου είναι η ώρα του υποσυνειδήτου. Μέσα από τη διαδικασία της αυτογνωσίας, το άτομο μαθαίνει να «αποκωδικοποιεί» και να ερμηνεύει τα όνειρά του, ώστε να αναγνωρίζει πλευρές του εαυτού του που χρειάζονται αποδοχή, κατανόηση και φροντίδα.

γ) Το φυσικό μας σώμα. Κάθε σύμπτωμα που νιώθουμε στο φυσικό μας σώμα μπορεί να αποτελεί για εμάς ένα μήνυμα. Η διαδικασία της αυτογνωσίας δίνει τη δυνατότητα στο άτομο να έρθει σε επαφή με τα «σήματα» που του στέλνει το ίδιο του το σώμα, να μάθει να τα αισθάνεται χωρίς να τα φοβάται και, τελικά, να αναγνωρίσει και να απελευθερώσει συμπιεσμένα, κυρίως, συναισθήματα που έχουν παραμείνει στο εσωτερικό του. Μία από τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται για τον σκοπό αυτό είναι η τεχνική της χαλάρωσης.

Πέρα από τη χαλάρωση, ορισμένες ακόμη τεχνικές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη διαδικασία της προσωπικής ανάπτυξης είναι ο οραματισμός, ο καθοδηγούμενος διαλογισμός, οι τεχνικές αναπνοής, η συζήτηση, το καθρέπτισμα, η επαναδιατύπωση κ.ά.

Σταδιακά, το άτομο μαθαίνει να κάνει συναισθηματική επαφή με τραυματισμένες πλευρές του εαυτού του, να χτίζει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του, να παίρνει πίσω τη δύναμή του και να επαναπροσδιορίζει την εικόνα που έχει για τον εαυτό του και το «ποιος είναι» αληθινά.

Οι νέες αποφάσεις και επιλογές του ατόμου βασίζονται στην αληθινή αυτή αντίληψη του εαυτού του και του επιτρέπουν σταδιακά να αλλάζει την πραγματικότητά του. Με αυτόν τον τρόπο, το υποσυνείδητο και η πρόσβαση σε αυτό καθίστανται πηγή αυτογνωσίας, ενδυνάμωσης και δημιουργίας.

Το άτομο αναλαμβάνει τη φροντίδα των συναισθηματικών του αναγκών, ως κύρια δική του ευθύνη, διευρύνει την αγάπη για τον εαυτό του και μαθαίνει να χτίζει τη δύναμη και την ασφάλεια μέσα του. Όλοι οι άνθρωποι αξίζουν να κάνουν αυτή την επιλογή για τον εαυτό τους.

Για πάνω από δύο δεκαετίες, υπηρετώντας τον σκοπό της δικής μου καρδιάς, μοιράζομαι τις γνώσεις και την εμπειρία μου, με σεβασμό και αγάπη, στο προσωπικό ταξίδι αυτογνωσίας ατόμων και ομάδων.

Ως άνθρωπος και ως ειδικός, παραμένω στη διάθεση όσων επιθυμούν να κάνουν, με την καρδιά τους, αυτή την επιλογή για τον εαυτό τους.